विद्ययाऽमृतमश्नुते

ಗಂಗಾ ಸ್ತೋತ್ರಮ್

ತ್ವಂ
ದಿನೇಷು ದಯಾವತೀತಿ ವಿದಿತಂ ಯದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಹಸ್ತಾಶ್ರಯಂ

ಪ್ರಾಪ್ರ್ತಾ
ಥಾಚ್ಯುತ ಪಾದಸಂಗಮಹಿತಾ ಪಶ್ಚಾಚ್ಚ ನಾಕಂಶ್ರಿತಾ|

ಸೌವರ್ಣಾಚಲಶೃಂಗಮೇತ್ಯ
ಮುದಿತಾಶಂಭೋಃ ಶಿರಃ ಸಂಗತಾ

ಪ್ಯಾಸ್ಮಾಕ
ಕ್ಷಿತಿಮಂಡಲೇ ತ್ರಿಪಥಗೇ ತುಷ್ಟಾಸ್ಯ ಭೀಷ್ಟಪ್ರದಾ                       ||೧||

ಆದೌಪಾದತಲೋರ್ಧ್ವ
ಭಾಗಮಹಸಾ ಯಾ ರಕ್ತ ನೀಲಾ ಹರೇಃ

ಸ್ವರ್ಗಸ್ತ್ರೀ
ಕುಚಕುಂಕುಮಾಂಕ ನಯನೋ ಪಾಂತಶ್ರಿಯಾ ಅಭ್ಯಂತರೇ |

ಅಂತೇ
ಶಂಭುಕಪರ್ದ ಪನ್ನಗಗಲ ಶ್ರೇಣಿಜ್ವಲ ಜೋತಿಷಾ|

ಜನ್ಮಾರಭ್ಯ
ಸರಸ್ವತಿನ ತನಯಾ ಸಂಗೇನ ಗಂಗಾ ಅಸ್ತಿಸಾ                       ||೨||

ಅಜ್ಞಾನಾದ್ಯದಿ
ಸಜ್ಜನೇಷು ರಚಿತದ್ರೋಹ್ ನ್ಮ ಯಿ ಸ್ವರ್ಧುನಿ

ಸ್ವಸ್ಫೂರ್ತ್ಯಾ
ಸುಜನೇಷು ದೂಷಣಗಣಾರೋಪಾದ ಪಜ್ಞಾ ತವ|

ತರ್ಹಿ
ತ್ವಾಂ ಸಗರಾತ್ಮ ಜಾಸ್ಥಿನಿಕರಾಜಾನಂತಿಕಿಂತೈಃ ಪ್ರಭೋಃ

ದ್ರೋಹಃ
ಕಿಂ ನ ಕೃತಂಕಿಮಂಬ ನ ಹರಾವರೋಪಿತಾ ಚೋರತಾ                 ||೩||

ಆರಭ್ಯಾಬ್ಜಜಲೋಕಮಾಕ್ಷಿತಿ
ತಲಾದಾಯಾತಯಾ ಕಿಂ ತ್ವಯಾ

ಮಚ್ಚಿತ್ತಂ
ಬಹುದೂರಮಿತ್ಯ ಬಲಯಾತ್ಯಕ್ತಂಭಿಯಾಜಾಹ್ನವಿ

ಅಕ್ಷಯ್ಯಾಚಲ
ತುಂಗಶೃಂಗ ನಿಕರಾನ್ನಿರ್ಭಿದ್ಯ ಯಾಂತೀಮಮ

ಸ್ವಲ್ಪಂ
ಕಿಂ ಬಹೂಮನ್ಯಸೇ ಶುಭಕುಲಂಗಂಗೇಂ ತರಂಗೇಚಲಮ್                ||೪||

ಅಸ್ಥಿಸ್ಪರ್ಶನ
ಮಾತ್ರತಃ ಕಿಲ ತವ ಶ್ರೇಯಃ ಪ್ರದತ್ವಂ ಗತಂ

ವಿಸ್ತೀರ್ಣಾನಕಿಮಚ್ಯುತಸ್ಯ
ನಗರೀಮನ್ಮಾತ್ರ ದೇಶೋಜ್ಜಿತಾ|

ತದ್ವರ್ತ್ಮ್ಯಾಅಪಿ
ಸಕಂಟಕಂ ಕಿಮು ಸತಾಂ ಸಂತಾಸಜೋ ಹಂನ ಕಿಂ

ಕಸ್ಮಾದಂಬ
ನಮೇ ಪ್ರದಾಸ್ಯಸಿ ಪದಂ ಗಂಗೇ ಅಖಿಲಾರ್ಥ ಪ್ರದಮ್                              ||೫||

ಹೇಗಂಗೇ
ತವ ಕೋಮಲಾಂಘ್ರಿನಲಿನಂ ರಂಭೋರುನೀ ವಿಲಸತ್

ಕಾಂಚೀದಾಮತನೂದರಂ
ಘನಕುಚವ್ಯಾಕೀರ್ಣಹ್ ರಂ  ವಪೂಃ

ಸನ್ಮುದ್ರಾಂಗದ  ಕಂಕಣಾದತಕರಂ ಸ್ಮೇರಂ ಸ್ಫೂರತ್ಕುಂಡಲಮ್

ಸಾರಂಗಾಕ್ಷಿ
ಜಲಾನ್ಯದಿಂದುರುಚಿಯೇ ಜಾನಂತಿ ತೇನ್ಯೇ ಜಲಾತ್                                ||೬||

ಶ್ರೀನಾರಾಯನರಾಮಗೋಪತಿ
ಹೃಷಿಕೇಶಾದಿ ರೂಪೋ ಕ್ಷಮ-

ಸ್ತ್ವಾಂಹತುಂ
ಹರಿಸೂಕರಾಕೃತಿರಥ ಶ್ರೀದೇವಹೂತ್ಯತ್ಮಜಃ

ವೇಣಿಮಾಧವ
ಬಿಂದುಮಾಧವ ತನುಸ್ತೀರೇವ್ಯಧತ್ತ ಸ್ಥಿತಿಂ

ಗಂಗೇಕಿಂಬಹು
ನಾಅಧುನಾಪಿ ವಸತಿ ತ್ವದ್ಭರ್ತೃಗೇ ಹೇ ಅಪ್ಯಸೌ                 ||೭||

ಗಂಗೇ
ತ್ವಂ ಶುಭಸಂಚಯಸ್ಯ ಜಯದಾ ದೋಷಾತ್ಮನಾಂ ನತ್ವಿತಿ

ಜ್ಞಾತಂ
ಯತ್ ಕ್ರತುಕೋಟಿಲಭ್ಯ ಸುಕೃತಸ್ಯಾ ಭ್ಯುನ್ನತಿಂ ಯಚ್ಚಸಿ 

ದುಷ್ಕರ್ಮಾಣ್ಯಮಿತಾನಿ
ದೂರಯಸಿ  ಯತ್ ತ್ವದ್ಗೇಯತೋ ಯೇಕ್ಷಯಾ|

ಪಾನೇನಾಪ್ಯ
ವಗಾಹನೇನ ಮನಸಾಧ್ಯಾನೇನ ವಾ                                  ||೮||

||ಇತಿ ಶ್ರೀವಾದಿರಾಜ ಶ್ರೀಚರಣ ವಿರಚಿತ
(ತೀರ್ಥಪ್ರಬಂಧಸ್ಥಂ)ಗಂಗಾಸ್ತೋತ್ರಮ್ ||

||ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣಾಮಸ್ತು||

गंगा स्तॊत्रम्

त्वं
दिनॆषु दयावतीति विदितं यद्ब्रह्म हस्ताश्रयं

प्राप्र्ता
थाच्युत पादसंगमहिता पश्चाच्च नाकंश्रिता।

सौवर्णाचलशृंगमॆत्य
मुदिताशंभॊः शिरः संगता

प्यास्माक
क्षितिमंडलॆ त्रिपथगॆ तुष्टास्य भीष्टप्रदा              ॥१॥

आदौपादतलॊर्ध्व
भागमहसा या रक्त नीला हरॆः

स्वर्गस्त्री
कुचकुंकुमांक नयनॊ पांतश्रिया अभ्यंतरॆ ।

अंतॆ
शंभुकपर्द पन्नगगल श्रॆणिज्वल जॊतिषा।

जन्मारभ्य
सरस्वतिन तनया संगॆन गंगा अस्तिसा            ॥२॥

अज्ञानाद्यदि
सज्जनॆषु रचितद्रॊह् न्म यि स्वर्धुनि

स्वस्फूर्त्या
सुजनॆषु दूषणगणारॊपाद पज्ञा तव।

तर्हि
त्वां सगरात्म जास्थिनिकराजानंतिकिंतैः प्रभॊः

द्रॊहः
किं न कृतंकिमंब न हरावरॊपिता चॊरता                       ॥३॥

आरभ्याब्जजलॊकमाक्षिति
तलादायातया किं त्वया

मच्चित्तं
बहुदूरमित्य बलयात्यक्तंभियाजाह्नवि

अक्षय्याचल
तुंगशृंग निकरान्निर्भिद्य यांतीमम

स्वल्पं
किं बहूमन्यसॆ शुभकुलंगंगॆं तरंगॆचलम्                       ॥४॥

अस्थिस्पर्शन
मात्रतः किल तव श्रॆयः प्रदत्वं गतं

विस्तीर्णानकिमच्युतस्य
नगरीमन्मात्र दॆशॊज्जिता।

तद्वर्त्म्याअपि
सकंटकं किमु सतां संतासजॊ हंन किं

कस्मादंब
नमॆ प्रदास्यसि पदं गंगॆ अखिलार्थ प्रदम्           ॥५॥

हॆगंगॆ
तव कॊमलांघ्रिनलिनं रंभॊरुनी विलसत्

कांचीदामतनूदरं
घनकुचव्याकीर्णह् रं  वपूः

सन्मुद्रांगद  कंकणादतकरं स्मॆरं स्फूरत्कुंडलम्

सारंगाक्षि
जलान्यदिंदुरुचियॆ जानंति तॆन्यॆ जलात्             ॥६॥

श्रीनारायनरामगॊपति
हृषिकॆशादि रूपॊ क्षम-

स्त्वांहतुं
हरिसूकराकृतिरथ श्रीदॆवहूत्यत्मजः

वॆणिमाधव
बिंदुमाधव तनुस्तीरॆव्यधत्त स्थितिं

गंगॆकिंबहु
नाअधुनापि वसति त्वद्भर्तृगॆ हॆ अप्यसौ            ॥७॥

गंगॆ
त्वं शुभसंचयस्य जयदा दॊषात्मनां नत्विति

ज्ञातं
यत् क्रतुकॊटिलभ्य सुकृतस्या भ्युन्नतिं यच्चसि 

दुष्कर्माण्यमितानि
दूरयसि  यत् त्वद्गॆयतॊ यॆक्षया।

पानॆनाप्य
वगाहनॆन मनसाध्यानॆन वा                     ॥८॥

॥इति श्रीवादिराज श्रीचरण विरचित (तीर्थप्रबंधस्थं)गंगास्तॊत्रम्
॥

॥श्री कृष्णार्पणामस्तु॥

gaMgaa stOtram

tvaM
dinEShu dayaavatIti viditaM yadbrahma hastaashrayaM

praaprtaa
thaacyuta paadasaMgamahitaa pashcaacca naakaMshritaa|

souvarNaacalashRuMgamEtya
muditaashaMbhOH shiraH saMgataa

pyaasmaaka
kShitimaMDalE tripathagER tuShTaasya bhIShTapradaa           ||1||

AdoupaadatalOrdhva
bhaagamahasaa yaa rakta nIlaa harEH

svargastrI
kucakuMkumaaMka nayanO paaMtashriyaa abhyaMtarE |

aMtE
shaMbhukaparda pannagagala shrENijvala jOtiShaa|

janmaarabhya
sarasvatina tanayaa saMgEna gaMgaa astisaa                 ||2||

aj~jaanaadyadi
sajjanEShu racitadrOh nma yi svardhuni

svasphUrtyaa
sujanEShu dUShaNagaNaarOpaada paj~jaa tava|

tarhi tvaaM
sagaraatma jaasthinikaraajaanaMtikiMtaiH prabhOH

drOhaH kiM
na kRutaMkimaMba na haraavarOpitaa cOrataa             ||3||

ArabhyaabjajalOkamaakShiti
talaadaayaatayaa kiM tvayaa

maccittaM
bahudUramitya balayaatyaktaMbhiyaajaahnavi

akShayyaacala
tuMgashRuMga nikaraannirbhidya yaaMtImama

svalpaM kiM
bahUmanyasE shubhakulaMgaMgEM taraMgEcalam                  ||4||

asthisparshana
maatrataH kila tava shrEyaH pradatvaM gataM

vistIrNaanakimacyutasya
nagarImanmaatra dEshOjjitaa|

tadvartmyaaapi
sakaMTakaM kimu sataaM saMtaasajO haMna kiM

kasmaadaMba
namE pradaasyasi padaM gaMgE akhilaartha pradam             ||5||

hEgaMgE
tava kOmalaaMGrinalinaM raMbhOrunI vilasat

kaaMcIdaamatanUdaraM
GanakucavyaakIrNah raM  vapUH

sanmudraaMgada  kaMkaNAdatakaraM smEraM sphUratkuMDalam

saaraMgaakShi
jalaanyadiMduruciyE jaanaMti tEnyE jalaat                 ||6||

shrInaaraayanaraamagOpati
hRuShikEshaadi rUpO kShama-

stvaaMhatuM
harisUkaraakRutiratha shrIdEvahUtyatmajaH

vENimaadhava
biMdumAdhava tanustIrEvyadhatta sthitiM

gaMgEkiMbahu
naaadhunaapi vasati tvadbhartRugE hE apyasou               ||7||

gaMgE tvaM
shubhasaMcayasya jayadaa dOShaatmanaaM natviti

j~jaataM
yat kratukOTilabhya sukRutasyaa bhyunnatiM yaccasi 

duShkarmaaNyamitaani
dUrayasi  yat tvadgEyatO yEkShayaa|

paanEnaapya
vagaahanEna manasaadhyaanEna vaa                            ||8||

||iti shrIvaadiraaja shrIcaraNa viracita
(tIrthaprabaMdhasthaM)gaMgaastOtram ||

||shrI kRuShNaarpaNaamastu||